KKDhanashree

साडी नावातच सर्वकाही सामावलेले, साडी म्हंटले की विविध प्रकारच्या साड्या डोळ्यासमोर येऊ लागतात. जरीकठी, फॅन्सी, रोजच्या नेसायची वगैरे वगैरे. तर साडी लहान मुलींपासून ते आजीपर्यंत सगळ्यांनाच आवडणार पेहराव. तुम्हाला हवा ती आणि हवा तशी नेसा. साडी नेसणे ही पण एक कलाच आहे. साडी सगळ्याच जणी नेसतात पण साडी व्यवस्थित नेसणे हे सगळ्यांनाच जमते असे नाही. साडी भरपूर प्रकारे नेसता येते. सणवार असो, मंगलकार्य असो किंवा काही असो मला तर सगळ्यात जास्त आवडणारा हा पेहराव. काही जणींना 'आईग! साडी' असे होते पण मला 'अहाहा साडी, व्वा!' साडी असे होते. साडीवर आत्ता पर्यंत गाणीही रचली गेली आहेत. साडी मग ती सहावारी असो किंवा नऊवारी बायकांना खुलवतेच. साडीतील सौंदर्य म्हणजे अहाहा काय सांगू. पैठणी, कांजीवरम,शालू, नारायण पेठी, गढवाल, क्रेप, शिफॉन, सिंथेटिक, सूती अशा बऱ्याच प्रकारच्या साड्या नेसल्या जातात. लग्नात तर नवी नवरीचे लावण्य साडीतच खुलून येते. जसे साड्यांचे प्रकार महत्वाचे तसेच महत्वाचे रंगही. "या रंगला या रंगाची किनार नाही का?" "हा रंग जरा गडद हवा." "अरे काय रंग आहे ,व्व...

  नावातच सगळे काही लपले आहे. पण हे फक्त माझे आहे का, तर याचे उत्तर नाही असे असणार. पूर्वी पासून हे स्वयंपाक घर कोणा ना कोणाचे आहे आज्जे सासू, माझ्या सासूबाई, चुलत सासू बाई, माझी नणंद अशा सगळ्याच जणी इथे वावराल्या. आता माझ्या लग्नानंतर मी इथे असते. इथे अथ पासून इति पर्यंत आता सगळे मी माझ्या सोयीने ठेवलेले, बदल केलेले आहेत. तसेच मी वापरते आहे. अगदी २५ माणसांच्या स्वयंपाकापासून इथे रोजचा ५ जणांचा स्वयंपाक मी रोज इथे करते. आधुनिक काळाप्रमाणे यात बरेच बदल झाले आहेत आणि ते साहजिकच आहे. माझी सकाळ स्वयंपाक घरात प्रवेश करून चहा, लेकाचे दूध इथून सुरू होते. असे नाही की दिवसभर तिथेच असते पण दिवसातला काही वेळ तरी माझा इथेच जातोच. रोजचा स्वयंपाक असो अथवा सणवार, येणारे जाणारे असो माझे स्वयंपाक घर सगळे करायला सज्ज असते. प्रत्येक गृहिणींचा अधिकार ,कर्तव्य म्हणजे स्वयंपाकघर. माझ्या लग्नाआधी माझ्या माहेरच्या स्वयंपाक घरात माझा वावर असायचा. नवीन पदार्थ करणे, आईला थोडी फार मदत करणे असे काही. पण आता हे स्वयंपाक घर माझे आणि मी त्याचीच झाले आहे. खरे तर माझे लग्न झाले तेव्हा माझ्या सासूबाई सगळे करीत होत्य...